Konfiguracja sieci

Karta sieciowa:

Karta sieciowa (ang. NIC - Network Interface Card) to element komputera, służący do przekształcania pakietów danych w sygnały, które są następnie przesyłane dalej w sieci komputerowej. Składa się ona z własnego procesora oraz własnej pamięci RAM. Możliwe jest podłączenie programowalnej pamięci Remote Boot PROM, interfejsów wyjściowych: UTP, BNC i złącza AUI.
Każda taka karta posiada unikatowy adres fizyczny. Jest on znany jako adres MAC (Media Access Control), który jest przyporządkowany w momencie produkcji karty sieciowej przez producenta. Adres MAC najczęściej umieszcza się na stałe w pamięci RAM karty.
Podstawowym zadaniem karty sieciowej jest transmisja oraz rozszyfrowywanie informacji, które biegną łączami komunikacyjnymi.

Protokoły sieciowe:

Protokół jest to zbiór procedur oraz reguł rządzących komunikacją, między co najmniej dwoma urządzeniami sieciowymi. Istnieją różne protokoły, lecz nawiązujące w danym momencie połączenie urządzenia muszą używać tego samego protokołu, aby wymiana danych pomiędzy nimi była możliwa.

W celu komunikacji między różnymi protokołami wykorzystuje łącza (ang. gateway) - czyli urządzenia, które tłumaczącą rozkazy jednego protokołu na drugi. Należy pamiętać, że używanie łącz może spowolnić w znacznym stopniu komunikację pomiędzy systemami. Kolejnym rozwiązaniem może być skonfigurowanie komputerów w taki sposób, by wykorzystywały kilka protokołów równocześnie, jednak i to rozwiązanie może prowadzić do dodatkowego obciążania sieci.

Do najważniejszych protokołów należą:

TCP/IP- to zespół protokołów sieciowych używany w sieci Internet. Najczęściej wykorzystują go systemy Unixowe oraz systemy Windows, choć można stosować go również w systemach Novell NetWare. 

IP- to protokół do komunikacji sieciowej, gdzie komputer klienta wysyła żądanie, podczas gdy komputer serwera je wypełnia.

SLIP-  to protokół transmisji przez łącze szeregowe. Uzupełnia on działanie protokołów TCP/IP tak, by możliwe było przesyłanie danych przez łącza szeregowe.

PPP- to protokół transferu, który służy do tworzenia połączeń z siecią Internet przy użyciu sieci telefonicznej i modemu, umożliwiający przesyłanie danych posiadających różne formaty dzięki pakowaniu ich do postaci 

Do innych popularnych protokołów sieciowych należą:

1. PX/SPX
2. NetBEUI
3. FTP
4. NetDDE
5. SNMP
6. SMTP
7. CSMA/CD
8. DNS
9. DHCP
10. AARP
11. Gopher
12. ARP
13. HTTP
14. ICMP

Klient sieci:

Sieć komputerowa składa się nie tylko z serwera, ale także klienckich stacji roboczych. Konfiguracja serwera jest niezmiernie ważna, lecz warto pamiętać, że jego zadaniem jest świadczenie usług użytkownikom sieci. Dlatego poprawne przygotowanie stacji roboczych daje solidne podstawy do wydajnej pracy. 

Windows Server 2003 może współpracować z różnymi klientami. Wśród dostępnych usług systemu odnajdziemy takie, które pozwalają na komunikację z systemami Windows, Unix i Macintosh. Naturalnie klientami najlepiej przystosowanymi do pracy w domenie będą stacje wyposażone w najnowsze systemy operacyjne potentata z Redmond, takie jak: Windows 2000 Professional oraz Windows XP Professional. Pozostałe, np. Windows NT 4.0, są albo przestarzałe, albo przeznaczone do zastosowań domowych i ich integracja z sieciami Microsoft jest możliwa tylko w ograniczonym zakresie. 

Sieć równorzędna i sieć klient-serwer. Co lepsze?

Sieć równorzędna:
W sieci równorzędnej grupa komputerów jest połączona ze sobą, dzięki czemu użytkownicy mogą udostępniać zasoby i informacje. Nie istnieje centralna lokalizacja uwierzytelniania użytkowników, przechowywania plików lub uzyskiwania dostępu do zasobów. To oznacza, że użytkownicy muszą pamiętać, na których komputerach w grupie roboczej udostępniane są zasoby i informacje, do których chcą uzyskać dostęp. Ponadto użytkownicy muszą zalogować się na danym komputerze, aby mieć dostęp do udostępnianych na nim zasobów.

Zalety:

-Prosta budowa ( uruchamianie i konfiguracja nie wymaga dużej wiedzy)

-Małe koszty ( brak wydatków na serwery z oprogramowaniem)

-Sieć może być wykonana na bazie popularnych systemów operacyjnych)

Wady:

-Duża awaryjność

-Słaba ochrona danych

-Spowalnianie komputerów, które udostępniają zasoby

-Brak centralnego składu udostępnionych zasobów

Sieć klient-serwer:

W sieciach klient-serwer wprowadzona jest hierarchia, która ma za zadanie zwiększyć sterowalność funkcji przez nie obsługiwanych. W sieciach tych zasoby są na serwerach. Nie mają one zwykle bezpośrednich użytkowników. Są one komputerami regulującymi dostęp do swoich zasobów zdejmując z klientów ciężar funkcjonowania jako serwery wobec innych klientów.

Zalety:

- Dzięki centralnemu zarządzaniu bezpieczeństwem sieci oparte na serwerach są o wiele bezpieczniejsze od sieci równorzędnej

-Zwiększenie wydajności pracujących w niej komputerów poprzez zdjęcie z nich ciężaru przetwarzania żądań innych klientów

- Usunięcie problemów z znalezieniem zasobów

- Łatwość zmieniania rozmiarów sieci. Niezależnie od ilości podłączonych klientów jej zasoby, (które są dodatkowo centralnie zabezpieczone i zarządzane) znajdują się w jednym miejscu, przez co wydajność sieci nie spada wraz z jej powiększaniem bądź zmniejszaniem

Wady:

-O wiele większe koszty budowy i eksploatacji tego typu sieci wynikająca z konieczności zakupu serwerów oraz zatrudnienia wykwalifikowanego administratora zarządzającego

- Awaria serwera powoduje unieruchomienie całej sieci.

Podsumowanie:

Sieć równorzędna jest tańszym, lecz mnie j bezpiecznym rozwiązaniem. Stosuję się ją głównie w małych instytucjach z ograniczonym budżetem i ograniczonymi potrzebami współdzielenia się zasobami. Natomiast sieć klient-serwer przydatne są zwłaszcza w dużych sieciach. Wymagających zwiększonego bezpieczeństwa oraz bardziej konsekwentnego zarządzania zasobami.

Topologia sieci

Czym jest topologia sieci?

Jest to model układu połączeń różnych elementów (linki, węzły itd.) sieci komputerowej.

Rodzaje topologi:

Topologia liniowa (ang. Line) – wszystkie elementy sieci oprócz granicznych połączone są z dwoma sąsiadującymi

Topologia magistrali (szyny, liniowa) (ang. Bus) – wszystkie elementy sieci podłączone do jednej magistrali

Topologia pierścienia (ang. Ring) – poszczególne elementy są połączone pomiędzy sobą odcinkami kabla tworząc zamknięty pierścień

Topologia podwójnego pierścienia- poszczególne elementy są połączone pomiędzy sobą odcinkami tworząc dwa zamknięte pierścienie

Topologia gwiazdy (ang. Star) – komputery są podłączone do jednego punktu centralnego, koncentratora (koncentrator tworzy fizyczną topologię gwiazdy, ale logiczną magistralę) lub przełącznika

Topologia gwiazdy rozszerzonej- posiada punkt centralny (podobnie do topologii gwiazdy) i punkty poboczne (jedna z częstszych topologii fizycznych Ethernetu)

Topologia hierarchiczna- zwana także topologią drzewa, jest kombinacją topologii gwiazdy i magistrali, budowa podobna do drzewa binarnego

Topologia siatki- oprócz koniecznych połączeń sieć zawiera połączenia nadmiarowe; rozwiązanie często stosowane w sieciach, w których jest wymagana wysoka bezawaryjność

Czym jest sieć LAN, MAN, WAN, WLAN ?

Sieć LAN:
jest to sieć lokalna (ang. Local Area Network stąd używany także w języku polskim skrótowiec LAN), która charakteryzuje się najmniej rozległą postacią sieci komputerowej, większą jednak od sieci osobistej PAN (ang. Personal Area Network), zazwyczaj ogranicza się do jednego budynku lub kilku pobliskich budynków (np. bloków na osiedlu).

 

Sieć MAN:

jest to miejska sieć komputerowa (ang. Metropolitan Area Network) , której zasięg obejmuje aglomerację lub miasto. Tego typu sieci używają najczęściej połączeń światłowodowych do komunikacji pomiędzy wchodzącymi w jej skład rozrzuconymi sieciami LAN.

Sieć WAN:

jest to sieć komputerowa znajdująca się na obszarze wykraczającym poza jedno miasto (bądź kompleks miejski). Skrótowiec WAN z języka angielskiego oznacza Wide Area Network czyli rozległa sieć komputerowa.

Sieć WLAN:

jest to bezprzewodowa sieć lokalna (skr. WLAN, od ang. Wireless Local Area Network), w której połączenia między urządzeniami sieciowymi zrealizowano bez użycia przewodów.